Effectieve en objectieve ondersteuning van werkzoekenden

De Participatiewet die afgelopen januari in werking is getreden geeft Gemeenten nog meer verantwoordelijkheid bij het ondersteunen van mensen die problemen hebben met het vinden van werk. Tot de doelgroep behoren mensen die bepaalde beperkingen hebben maar ook mensen die om andere redenen geen werk (meer) hebben. De bedoeling van de wet is dat Gemeenten zich nog meer gaan inspannen om mensen aan
het werk te krijgen. En dat is nogal een klus. Even een voorbeeld: Eén van de grootste gemeentes in de Randstad kent meer dan 23.000 bewoners met een (WWB of WIJ) uitkering. Hiervan zijn ongeveer 10.000 50 jaar of ouder.

U kunt zich voorstellen dat het geen eenvoudige taak is om al deze mensen aan het werk te helpen. In de eerste plaats zijn er mensen die al jarenlang (soms tientallen jaren) een bijstandsuitkering krijgen en waarbij de Gemeente alleen zo nu en dan checkt of de uitkering nog steeds terecht wordt toegekend. Informatie over bijvoorbeeld zaken zoals opleidingsniveau, belemmeringen of de omstandigheden waarin iemand leeft zijn vaak niet beschikbaar. Anderzijds komen er jaarlijks in dit geval ruim 5.000 nieuwe uitkeringsgerechtigden bij (en stromen er zo’n 3.500 weer uit). En die nieuwe instroom heeft natuurlijk ook aandacht nodig.

Hoe pak je dat in hemelsnaam aan? En zeker als je bedenkt dat het gemeentelijke budget de afgelopen jaren alleen maar is gekrompen. Gemeentes roeien hierbij met de riemen die ze hebben. Een van die riemen die de laatstejaren groter wordt zijn de online diagnostische instrumenten. Technologische ontwikkelingen maken het mogelijk om aan de hand van online tests en
vragenlijsten een steeds beter beeld te vormen van de belemmeringen en mogelijkheden van mensen. Ingewikkelde algoritmes zorgen voor betere voorspellingen over de kansen op werk en doen suggesties voor passende trajecten. Het grote voordeel hiervan is dat Gemeentes snel een voorselectie kunnen maken en hun middelen zo effectief mogelijk kunnen inzetten. Daarnaast zorgen deze instrumenten er voor dat willekeur bij doorverwijzing van cliënten vermindert. Consulenten krijgen objectieve informatie in handen waarmee ze beter keuzes kunnen maken. In deze nieuwsbrief gaan we in op een aantal van dit soort ontwikkelingen rondom diagnostiek van werkzoekenden, we hopen als NOA daaraan - met bijvoorbeeld de Persoonsprofielscan - een nuttige bijdrage te kunnen leveren.

 

Remko van den Berg
Directeur NOA